Identiek
De identieke eeneiige tweeling, zo interessant voor onderzoekers in gedrag studies! Om te vergelijken. Want ze zijn “identiek” en er wordt bijna verwacht dat ze hetzelfde gedrag tonen, zich hetzelfde kleden, op dezelfde manier spreken, dezelfde punten halen in school,…
Voor mijn identieke tweelingzus en ik klopte dat voor een groot deel. We werden gelijk opgevoed, in exact dezelfde omgeving van de peuterklas tot einde middelbaar. We zagen en hoorden elkaar zo vaak dat het zelfs leidde tot herinneringenswap waarbij we niet meer wisten wie de herinnering effectief meemaakte en wie het gebeuren had gezien.
Totdat de vergelijking door anderen lichtjes veranderde omdat we verschillende studies aanvatten waardoor we niet meer in elkaars buurt woonden. Zij ging studeren in Antwerpen en ging terug wonen in de omgeving waarin we opgroeiden, de Kempen. En ik verhuisde naar de grootstad Gent omwille de opleidingen die ik volbracht en bleef in het Gentse wonen.
De vergelijking door onszelf en onze omgeving verwaterde. Enkel wanneer we beiden op een zelfde plaats zouden verschijnen en anderen het moeilijk hadden om te weten wie wie was, werden we zelf terug attent op het tweeling zijn.
De zoektocht
Sinds mijn geboorte was ik anders, anders dan mijn identieke tweelingzus
en de rest van de familie. Want ik heb een andere huid. Een andere huid in vergelijking met iedereen in het gezin en de grote familie. Ook verschillend van de huid van mijn tweelingzus.
Een huid die al bij de
geboorte door de pediater werd gezien als kwetsbaarder. ‘Zij zal in haar leven
veel last hebben van haar huid.’
Als identieke tweelingzus kon ik dat niet begrijpen. Ik kreeg ook geen
antwoorden op de vraag: waarom ik en zij niet?
Meerdere malen zocht ik
naar een verklaring waarom ik jeuk en uitslag kreeg terwijl mijn tweelingzus
daar totaal geen last van had.
Identiek – Het verschil
Als baby, peuter en kleuter had ik eczeem
met ongelooflijke jeuk in mijn ellebogen en knieën. Zwemles in de lagere
school vroeg extra voorbereiding met het plakken van grote pleisters op
mijn armen en benen, en ik hield mijn puffer paraat.
Daarbovenop kwam ik in de puberteit, duidelijk zichtbaar voor iedereen, met eczeem op mijn bovenste
oogleden, die felrood, ontstoken en gezwollen waren met immense
jeuk. En wat later met ontstoken en door de eczeem opengekrabde vingers
met zichtbare rode wonden. Daarbij waren de astma-aanvallen tijdens de
turnlessen een reden om op de bank te blijven zitten met mijn puffer en kreeg
ik een apart kleedhokje aangewezen opdat ik niet met de rond gesprayde
geurstoffen van de deodorants van andere pubers in contact kwam. Vaak
leek ik plots extreem verkouden, gevolgd door een weken durende sinusitis.
En mijn identieke tweelingzus had niets. Niets van klachten. En mensen bleven ons vergelijken.
Toen ik wat ouder was, had ik soms bijna geen stem, of extreme buikpijn na
een gezellige barbecue.
Anders behandeld
Ik herinner me als peuter dat er allerlei crèmes, zalven of nog maar eens
een andere zeep werden geprobeerd op mijn ontstoken en jeukende huid met in de meerderheid van de tijd vol eczeem. Slapen met katoenen handschoentjes,
pijn van de ontstekingen, niet kunnen slapen van de jeuk. Toen ik veertien
was, werden er onderzoeken gedaan en moest ik als enige van het gezin
een heel strikt dieet volgen. Heel wat van mijn klachten verminderden door
dat dieet. Jeuk, eczeem, huidontstekingen, enorme vermoeidheid, zware
sinusontstekingen – ik had er nog lang last van onder een iets mildere vorm –
hoofdpijn, migraine met lange dagen in het donker in bed, nachtmerries… ik
had er allemaal minder last van. Dat luchtte niet alleen op, maar inspireerde
me ook om professioneel met voeding en allergieën bezig te zijn.
Groeien in wie ik ben
Door de opleidingen die ik mijn leven lang volgde groeide ik in wie ik was en tot wie ik ben.
Ik, niemand anders. Zonder vergelijking.
Ik kreeg veel meer inzicht in mijn eigen lichaam,
allergieën én reacties. Want zelf heb ik verschillende voedsel- en contactallergieën,
onder andere voor selder en hazelnoot, waarvoor ik injectiepennen
bij me draag. Kiwi doet mijn gehemelte hevig kriebelen, kervel zorgt dat
mijn sinussen zich instant vullen en ik dagen out ben.
En last but not least de contactallergieën: nikkel is een kleintje voor mij, maar de geurstoffenallergie
vraagt dagelijks attentie met eczeem, urticaria en jeuk wanneer ik mezelf niet
verzorg en mijn grenzen te ver open zet.
De unieke gebruiksaanwijzing
Ik deed het zelf op mij alleen. Me Myself and I. De gebruiksaanwijzing creëren voor wie ik ben, met de huid die ik heb. Zonder dit te kunnen vergelijken met eender wie tijdens het opgroeien.
En nu kan ik met deze ontwikkelde expertise, niet enkel gebaseerd op eigen ervaringen maar ook op alle gedane studies en te vinden onderzoeken die ik las, jou helpen om ook jouw gebruiksaanwijzing op te bouwen.
Want jij bent uniek!
Deze tekst is gebaseerd op een extract uit mijn boek BYEBYE JEUK. Nu in de winkel!
Ontdek nu deze must-read!
Het boek BYEBYE JEUK werd geschreven voor mensen zoals jij met jeuk en een zoektocht achter de rug.
Bestel en lees in dit pollenseizoen, het seizoen met extra jeuk.
En volg deze blog voor extra tips en tricks!
Volg onze social media voor nog meer via deze links:
Illustraties door Lore Eelen : Instagram @made.by.lore.eelen
